Ναπολέων Μαραβέγιας

Αρχική » Uncategorized

Category Archives: Uncategorized

Advertisements

Ευρωπαϊκές αναταράξεις στη μεταμνημονιακή πορεία της χώρας

Είναι γνωστή η αμοιβαία δυσπιστία μεταξύ Ιταλίας και Ευρωπαϊκής Ένωσης μετά την ανάληψη της εξουσίας από τη συμμαχική κυβέρνηση των κομμάτων Λέγκα του Βορρά και Κίνημα Πέντε Αστέρων που θεωρούνται, για διαφορετικούς λόγους το καθένα, «αντιευρωπαϊκά» κόμματα. Αφορμή για τη διαμάχη μεταξύ ιταλικής κυβέρνησης και Ευρωπαϊκής Ενωσης αποτελεί ο ιταλικός προϋπολογισμός, που υπεβλήθη στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή με υψηλότερο έλλειμμα από αυτό που ορίζουν οι κανόνες του Συμφώνου Σταθερότητας.

Η ιταλική πλευρά προσάπτει στην Ε.Ε. έλλειψη δημοκρατικής ευαισθησίας απέναντι σε μια νεοεκλεγείσα κυβέρνηση και η ευρωπαϊκή πλευρά κάνει λόγο για αδιαφορία της ιταλικής κυβέρνησης για τους κοινούς ευρωπαϊκούς κανόνες που έχουν συμφωνηθεί. Μέχρι να επέλθει κάποιας μορφής συμβιβασμός μεταξύ των δύο πλευρών, η ανησυχία για το ευρωπαϊκό μέλλον της Ιταλίας και για τη φερεγγυότητά της να αποπληρώσει το πολύ μεγάλο εξωτερικό της χρέος (της τάξης του 130% του ΑΕΠ) δημιουργεί ένα περιβάλλον αστάθειας σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Η σημασία της ιταλικής οικονομίας είναι αυτονόητη για την Ε.Ε. και την ευρωζώνη, καθώς, μετά την «αποχώρηση» της Βρετανίας, η Ιταλία είναι η τρίτη μεγαλύτερη οικονομική δύναμη στην Ε.Ε. και το χρέος της σε απόλυτα μεγέθη είναι προφανώς δυσθεώρητο. (περισσότερα…)

Advertisements

Η αναβίωση του εθνικισμού και η ευρωπαϊκή απο-ολοκλήρωση

Η δημιουργία και η εξέλιξη της Ευρωπαϊκής Ενωσης από τη δεκαετία του 1950 μέχρι την παγκόσμια οικονομική κρίση υπήρξε εκπληκτική. Αν σκεφτεί κανείς ότι στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα, και κυρίως από το 1930 και μετά, ο εθνικισμός στη Δυτική Ευρώπη βρισκόταν στο απόγειό του, η μετέπειτα υποχώρησή του μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και η δημιουργία των ευρωπαϊκών θεσμών συνεργασίας ΕΚΑΧ, ΕΟΚ και ΕΥΡΑΤΟΜ αποτελεί ένα επίτευγμα χωρίς προηγούμενο.

Αυτό το ευρωπαϊκό επίτευγμα των έξι αρχικών ευρωπαϊκών κρατών αναπτύχθηκε και οδήγησε στην Ευρωπαϊκή Ενωση των 28 χωρών μετά από συνεχείς διευρύνσεις. Οι πολιτικές δυνάμεις που συνέβαλαν σε όλη αυτή την εκπληκτική πορεία της ευρωπαϊκής ενοποίησης βρίσκονταν, αρχικά τουλάχιστον, στα δεξιά του πολιτικού φάσματος. Αργότερα, και με δισταγμούς, η ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία «αγκάλιασε» την ιδέα της ευρωπαϊκής ενοποίησης, ενώ και η κομμουνιστική Αριστερά, στην ευρωκομμουνιστική μετριοπαθή εκδοχή της, ανανέωσε την προβληματική του ευρωπαϊκού ιδεώδους και συνέβαλε στη δημιουργία μιας ευρωπαϊκής ταυτότητας. (περισσότερα…)

Η Ευρωπαϊκή Ένωση σε υπαρξιακή κρίση;

Το Ευρωπαϊκό Οικοδόμημα εξήντα χρόνια μετά τη δημιουργία του (1958-2018), αντιμετωπίζει σήμερα την πιο μεγάλη , ίσως, υπαρξιακή του κρίση. Ομαδοποιήσεις, αναχωρήσεις, αψιμαχίες και ακροδεξιές αποκλίσεις, συνθέτουν ένα εκρηκτικό μείγμα προβλημάτων που απειλεί τη συνοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Έτσι, οι χώρες του Βίσεγκραντ αντιστέκονται στην ευρωπαϊκή «συγκυριαρχία». Η «βιαστική» ενσωμάτωση των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης στην ΕΕ, χωρίς προηγουμένως να έχει υποχωρήσει η «φοβία» της πρώην Σοβιετικής κυριαρχίας, οδήγησε τις χώρες αυτές σε αντίσταση στους κανόνες της ΕΕ, με την Ουγγαρία και την Πολωνία πρωταγωνιστές στην αντι-ευρωπαϊκή πολιτική με αφορμή το μεταναστευτικό ζήτημα. (περισσότερα…)

Η επόμενη ημέρα χωρίς τους «βαρβάρους»;

Η φράση «και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους;» από το πασίγνωστο συμβολικό ποίημα του Κωνσταντίνου Καβάφη μπορεί να συνοψίσει το ερώτημα που βρίσκεται στη σκέψη των περισσότερων πολιτών της χώρας μας: Τώρα, μετά τα μνημόνια και την τρόικα, τι πρέπει να κάνουμε ως οργανωμένη κοινωνία; Πόσο και πώς μετά την οκτάχρονη μνημονιακή περίοδο μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματά μας και να αναζητήσουμε νέες διεξόδους χωρίς να επιστρέψουμε στις παλιές συνήθειες; Πόσο και με ποιον τρόπο ολόκληρο το πολιτικό σύστημα της χώρας θα ανταποκριθεί στις νέες συνθήκες που διαμορφώνονται στη μεταμνημονιακή εποχή; Τα περιθώρια ελευθερίας που δημιουργούνται, μικρότερα ή μεγαλύτερα, ανάλογα με τους τομείς της δημόσιας ζωής, μετά την έξοδο της Ελλάδας από την απόλυτη εποπτεία των δανειστών μας, πώς μπορούν να αξιοποιηθούν δημιουργικά;

Πολλά είναι τα ερωτήματα σε αυτή τη νέα περίοδο που ζητούν απαντήσεις, οι οποίες πρέπει να δοθούν άμεσα, αν η χώρα μας θέλει να προχωρήσει μπροστά και να συνεχίσει απρόσκοπτα την ευρωπαϊκή της πορεία. (περισσότερα…)

Δυνατότητες και περιορισμοί για την επόμενη μέρα

Κάθε τέλος αποτελεί πάντοτε μια νέα αρχή, κάθε τέρμα είναι ταυτόχρονα και αφετηρία. Ετσι, το τέλος της μνημονιακής εποχής, όσο τυπικό κι αν χαρακτηρισθεί, αποτελεί και μια καινούργια αρχή με προσδοκίες ομολογημένες ή και ανομολόγητες. Ελπίδες συχνά ενδόμυχες ότι η νέα πορεία δεν θα έχει σισύφεια μοίρα!

Από την άποψη αυτή, η έξοδος από το τρίτο μνημόνιο συνοδεύεται από την ευχή η νέα πορεία να είναι όχι μόνο καλύτερη, αλλά και εποικοδομητική, ώστε να μην επιστρέψουμε στο παρελθόν. Να μην ξαναγυρίσουμε από εκεί που ξεκινήσαμε, να θάψουμε οριστικά τις παλιές πελατειακές συνήθειες, τις κομματικές σκοπιμότητες και την αδιαφορία για το δημόσιο συμφέρον. (περισσότερα…)

Αφετηρία μιας νέας πορείας;

Η 21η Αυγούστου 2018 σε κάθε περίπτωση θα αποτελέσει ορόσημο στη σύγχρονη ελληνική ιστορία. Ορίζει το τέλος μιας επώδυνης περιόδου 8 και πλέον ετών και την αρχή μιας νέας εποχής, γεμάτης, όμως, κινδύνους αλλά και ευκαιρίες για τη χώρα μας.

Η χώρα μας, για μια σχεδόν δεκαετία, πέρασε από «καθαρτήριο» και επέζησε με πληγές δυσεπούλωτες και με ανοικτά ακόμη τα μεγάλα χρόνια διαρθρωτικά προβλήματά της στην οικονομία, στην κοινωνία και στη διακυβέρνηση σε όλα τα επίπεδά της.

Προφανώς είναι αυτά τα ακόμη άλυτα προβλήματα που δυσκόλεψαν τη χώρα μας να βγει από την ευρωπαϊκή «θερμοκοιτίδα» σε 2-3 χρόνια, όπως συνέβη με άλλες χώρες-μέλη της ευρωζώνης (Πορτογαλία, Ιρλανδία, Κύπρος). (περισσότερα…)

Για μια βιώσιμη και διεθνώς ανταγωνιστική ελληνική γεωργία

Κάθε φορά που ανοίγει ο δημόσιος διάλογος για το μέλλον της ελληνικής γεωργίας, η επιστημονική ανάλυση επικεντρώνεται στη σημασία που έχει ο συνδυασμός τριών βασικών παραγόντων για την επιτυχία οποιουδήποτε εγχειρήματος για τη βελτίωση της βιωσιμότητας και της ανταγωνιστικότητας του ελληνικού αγροτικού τομέα.
Αυτοί οι βασικοί παράγοντες είναι:
1. Η ικανότητα και η διάθεση των αγροτών να προσαρμόζονται στο συνεχώς μεταβαλλόμενο εγχώριο και διεθνές περιβάλλον.
2. Η ικανότητα και η θέληση του ελληνικού κράτους να ανταποκριθεί στις ανάγκες της ελληνικής αγροτικής παραγωγής και των Ελλήνων αγροτών.
3. Η ικανότητα και η προσαρμοστικότητα της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) να περιλαμβάνει και την ελληνική γεωργία στους ευρύτερους κάθε φορά στόχους της, που αφορούν στο σύνολο της ευρωπαϊκής γεωργίας. (περισσότερα…)