Ναπολέων Μαραβέγιας

Αρχική » Uncategorized

Category Archives: Uncategorized

Το γαλλικό κλειδί της ανανέωσης

Ο κόσμος ολόκληρος παρακολουθεί με μεγάλο ενδιαφέρον τις πολιτικές διεργασίες που συντελούνται στη Γαλλία τους τελευταίους μήνες. Ανεξάρτητα από τη συμφωνία ή όχι με τον ιδεολογικό προσανατολισμό των πολιτικών αυτών διεργασιών, είναι αξιοθαύμαστος ο τρόπος αλλά και η ταχύτητα με την οποία ανανεώνεται ολόκληρη η πολιτική ζωή της χώρας αυτής σε πρόσωπα και ιδέες. Φαίνεται ότι ήταν πολύ βαθύ το αίτημα της πολιτικής αλλαγής σε μια χώρα, που ιστορικά αποτέλεσε το «εργαστήρι» των πολιτικών και ιδεολογικών αναζητήσεων από την εποχή της Γαλλικής Επανάστασης.

Εχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον να παρατηρηθεί, ότι πρόκειται για μια βαθιά τομή μέσα στο υπάρχον σύστημα, μια πολιτική αλλαγή χωρίς καθεστωτική ανατροπή, μια ανανέωση με απόλυτη προσήλωση στη δημοκρατική νομιμότητα. Πρόκειται για μια εκ βάθρων πολιτική αλλαγή σε πολλά επίπεδα: Στη σχέση του πολιτικού προσωπικού με την πολιτική πράξη (ηθικοποίηση), στη σχέση μεταξύ του πολιτικού στοιχείου με την οικολογία και στη σχέση μεταξύ πολιτικής δράσης και φύλων (ανδρών-γυναικών), μεταξύ πολιτικής δράσης και γενεών (νεότερων-γηραιότερων) και τέλος, μεταξύ πολιτικής δράσης επαγγελματιών και μη επαγγελματιών πολιτικών. (περισσότερα…)

Advertisements

Υπάρχει απάντηση στη γενικευμένη κρίση;

Η κρίση που διέρχεται η χώρα μας έχει προφανώς πολλαπλές εκφράσεις και περιλαμβάνει το σύνολο σχεδόν των πτυχών της δημόσιας ζωής.

Κρίση πρωτίστως οικονομική, με υπόβαθρο αξιακό, κρίση κοινωνική, με συνέπειες οδυνηρές για το σύνολο σχεδόν των πολιτών, κρίση πολιτική, με την αδυναμία συνεννόησης των πολιτικών δυνάμεων σε κρίσιμα θέματα και -το χειρότερο- κρίση εμπιστοσύνης των νέων στις δυνατότητες και τις προοπτικές της χώρας μας, πράγμα που τους οδηγεί στην αυξανόμενη φυγή στο εξωτερικό.

Αυτές οι πολλαπλές εκφράσεις της κρίσης συνεκδηλώνονται με τη διάχυτη πλέον αντίληψη ότι δεν μπορεί να γεννηθεί κάτι νέο στη θέση του παλιού που πεθαίνει καθημερινά, ότι δεν μπορεί να γεννηθεί μια νέα αναπτυξιακή δυναμική χωρίς τις παθογένειες του παρελθόντος, η οποία θα δώσει θετική προοπτική στους Eλληνες πολίτες και ιδίως στους νέους. (περισσότερα…)

Συνέντευξη στην εφημερίδα Free-Sunday «Το κόστος της καθυστέρησης ήταν µάλλον δυσανάλογο σε σχέση µε το όφελος» στον Δημήτρη Χρυσικόπουλο

Φαίνεται ότι κυβέρνηση και δανειστές έχουν καταλήξει σε συµφωνία για το κλείσιµο της δεύτερης αξιολόγησης. Θα µπορούσατε να µας δώσετε επιγραµµατικά τους άξονες της συµφωνίας αυτής;

Αυτή τη στιγµή δεν είναι διαθέσιµες οι λεπτοµέρειες της συµφωνίας µεταξύ της Ελλάδας και των δανειστών της για το κλείσιµο της δεύτερης αξιολόγησης. Ωστόσο, σε γενικές γραµµές διαπιστώνουµε ότι ακόµη µια φορά πρόκειται για περιοριστικά µέτρα που θα «αποδώσουν» 1% του ΑΕΠ από τη µείωση των συντάξεων και 1% του ΑΕΠ από τη µείωση του αφορολόγητου ορίου, ώστε να πληρώνουν φόρους και τα χαµηλότερα εισοδήµατα. Τα µέτρα αυτά θα ισχύσουν το 2019 και το 2020 και αν επιτευχθούν πρωτογενή πλεονάσµατα 3,5% του ΑΕΠ, θα συνοδευτούν από αντισταθµιστικά µέτρα ισοδύναµου δηµοσιονοµικού αποτελέσµατος, µέσω ελαφρύνσεων των συντελεστών φορολόγησης, του ΕΝΦΙΑ κ.λπ. (περισσότερα…)

Μπορεί να αλλάξει η ευρωπαϊκή πολιτική;

Το εγχείρημα της Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης πλησιάζει τα εξήντα του χρόνια (1957 – 2016). Ωστόσο, όσο αυξάνονται οι χώρες-μέλη που αποτελούν την Ευρωπαϊκή Eνωση, τόσο αυξάνονται και οι δυσκολίες του εγχειρήματος. Η ιδέα της Ενωμένης Ευρώπης συνεχίζει να συγκινεί τους λαούς των χωρών της Ε.Ε. Ο τρόπος, όμως, που επιχειρείται η ενοποίηση, φαίνεται να τους προβληματίζει, σε βαθμό που, όταν κάποιος από τους ευρωπαϊκούς λαούς καλείται με δημοψήφισμα για να αποφανθεί για τις επιλογές των πολιτικών ηγεσιών του, απαντά συνήθως αρνητικά. Eτσι, ο γαλλικός και ο ολλανδικός λαός αρνήθηκαν τη Συνταγματική Συνθήκη (2005), ο ιρλανδικός λαός χρειάστηκε να ψηφίσει δύο φορές για να αποδεχθεί τη Συνθήκη της Λισσαβώνας (2009), ενώ το αποκορύφωμα της άρνησης της Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης ήρθε με το πρόσφατο δημοψήφισμα στη Βρετανία (23.6.2016). (περισσότερα…)

Μια βασική προϋπόθεση για την έξοδο από την κρίση

Ύστερα από επτά χρόνια ύφεσης είναι κοινά αποδεκτό ότι το ελληνικό παραγωγικό σύστημα υπόκειται σε ένα είδος διπλής διαρθρωτικής πίεσης: αφενός από τον ανταγωνισμό που προέρχεται από χώρες με χαμηλό κόστος εργασίας που παράγουν φθηνά, αλλά όχι απαραίτητα χαμηλής ποιότητας αγαθά και υπηρεσίες, και αφετέρου από τις προηγμένες χώρες που διαθέτουν παραγωγική διάρθρωση και δυνατότητες στηριγμένες στην γνώση, στην εκπαίδευση και στην έρευνα και νοτομία.

Το ερώτημα που προκύπτει είναι αν η Ελλάδα θα γίνει μια οικονομία χαμηλού κόστους που θα ανταγωνίζεται σε αυτή τη βάση τις αναδυόμενες οικονομίες, όπως φαίνεται να ωθείται από τους δανειστές μας και κυρίως το ΔΝΤ ή αν θα προσανατολιστεί στην αναβάθμιση της τεχνολογικής και γνωσιακής βάσης του περιεχομένου των προϊόντων και των υπηρεσιών που προσφέρει σε παγκόσμια κλίμακα.

Η πρώτη επιλογή φαίνεται αδιέξοδη, διότι στο σύγχρονο παγκοσμιοποιημένο πλαίσιο με τις ταχείς μεταφορές κεφαλαίου, πάντα θα υπάρχει μια περιοχή του κόσμου όπου το κόστος εργασίας και η φορολογία θα είναι χαμηλότερα. Η δεύτερη επιλογή είναι δύσκολη, απαιτεί εθνική προσπάθεια και προγραμματισμό και θα αποφέρει αποτελέσματα σε μακροχρόνια βάση, εξασφαλίζοντας την έξοδο από την κρίση. (περισσότερα…)

5 «Μυστικά» για να έχουν μέλλον οι νέοι στη γεωργία

-Ποια ιεραρχείτε ως σημαντικότερα διαρθρωτικά προβλήματα του αγροτικού τομέα στην Ελλάδα;

Το σημαντικότερο διαρθρωτικό πρόβλημα είναι το χαμηλό επίπεδο επαγγελματικής εκπαίδευσης των αγροτών μας. Όσο υψηλότερο επίπεδο εκπαίδευσης έχουν οι αγρότες, τόσο μεγαλύτερη είναι η επαγγελματική τους επιτυχία. Παρατηρούμε τους γεωπόνους, τους τεχνολόγους γεωπόνους και όσους έχουν, έστω, αγροτική εκπαίδευση μέσης σχολής να δημιουργούν αξιοζήλευτα αγροκτήματα. Ίσως ,θα μπορούσαν να συνδεθούν οι επιδοτήσεις με τη εκπαίδευση, ως ισχυρό κίνητρο εκπαίδευσης των νέων αγροτών.

Οι έλληνες αγρότες ,όμως, δεν έχουν ούτε αξιόπιστη συμβουλευτική στήριξη σε τεχνικό και σε διαχειριστικό επίπεδο. Οι υπηρεσίες των « γεωργικών εφαρμογών» έχουν εξαντλήσει τις δυνατότητές τους και δεν έχουν αντικατασταθεί με ένα δημόσιο ή/και ιδιωτικό δίκτυο συμβουλευτικής υποστήριξης/πληροφόρησης. Έτσι, οι έλληνες αγρότες προσπαθούν αβοήθητοι και χωρίς εκπαίδευση να ανταγωνισθούν τους ευρωπαίους συναδέλφους τους, που έχουν εδώ και δεκαετίες αυτές τις προϋποθέσεις. (περισσότερα…)

O Δύσβατος Δρόμος της Ανάπτυξης

Μετά από την ψήφιση επίπονων, κοινωνικά και πολιτικά, νέων μέτρων λιτότητας, τα οποία, παρά την προσπάθεια άμβλυνσης των ακραίων συνεπειών στα πολύ χαμηλά εισοδηματικά στρώματα, θα εντείνουν την ύφεση της ελληνικής οικονομίας, ολοκληρώθηκε επιτέλους η πολυπόθητη αξιολόγηση από τους εταίρους και δανειστές μας.

Συμφωνήθηκε, επίσης, ένα δεσμευτικό αλλά μάλλον ασαφές σχέδιο αναδιάρθρωσης του ελληνικού δημόσιου χρέους, που ξεκινά ουσιαστικά από το 2018, δηλ. μετά τις γερμανικές εκλογές και μετά το τέλος του 3ου μνημονίου, για προφανείς πολιτικούς και οικονομικούς λόγους. (περισσότερα…)