Ναπολέων Μαραβέγιας

Άρθρα στον τύπο

Advertisements

Συνέντευξη του Καθηγητή Ναπολέοντα Μαραβέγια στoν Δημήτρη Χρυσικόπουλο της εφημερίδας Free Sunday

Την εκτίμηση ότι η αλλαγή οικονομικής πολιτικής που προωθεί η νέα κυβέρνηση της χώρας μπορεί να έχει –υπό προϋποθέσεις– καλύτερα αποτελέσματα κάνει ο καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Ναπολέων Μαραβέγιας, ο οποίος πρόσφατα εξέδωσε το νέο βιβλίο του, με τον υπαινικτικό τίτλο «Χωρίς βαρβάρους…» (εκδόσεις Κριτική). (περισσότερα…)

Advertisements

Φιλελεύθερη πολιτική: Όρια και προϋποθέσεις

H ομιλία και η συνέντευξη του Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, δύο μήνες μετά την ανάληψη της εξουσίας, δεν άφησε καμία αμφιβολία ότι στόχος της κυβέρνησης είναι η απελευθέρωση όλων των δημιουργικών δυνάμεων της χώρας, ακολουθώντας φιλελεύθερη πολιτική σε όλους τους τομείς του δημοσίου βίου.

Μετά από μια δεκαετία οικονομικής κρίσης και εφαρμογής των μνημονιακών προγραμμάτων, η επαγγελία της μείωσης των φόρων και των ασφαλιστικών εισφορών χωρίς δημοσιονομικές περικοπές στο κοινωνικό κράτος, την παιδεία και την υγεία, δημιουργεί ένα κλίμα ευφορίας, όχι μόνο στους επιχειρηματίες, αλλά και σε όλους τους πολίτες (ελεύθερους επαγγελματίες και μισθωτούς) που σήκωσαν το βάρος της φορολογικής επιδρομής τα τελευταία χρόνια. (περισσότερα…)

Οι προϋποθέσεις για την ανάπτυξη

Οι προεκλογικές δεσμεύσεις της Ν.Δ. και οι εξαγγελίες της μετά την άνοδό της στην εξουσία, ιδίως, μάλιστα, η ομιλία και η συνέντευξη του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, κινούνται στον αστερισμό του φιλελευθερισμού. Μειώσεις φόρων και ασφαλιστικών εισφορών, περιορισμός των ασφυκτικών γραφειοκρατικών διαδικασιών για την πραγματοποίηση επενδύσεων, άνοιγμα αγορών και αποκρατικοποιήσεις και ελαστικοποίηση της αγοράς εργασίας είναι τα βασικά στοιχεία μιας οικονομικής πολιτικής, η οποία εμπνέεται από τον φιλελευθερισμό και έχει στόχο την απελευθέρωση των παραγωγικών δυνάμεων για την ενίσχυση της ανάπτυξης, με θεωρητική βάση τα λεγόμενα «οικονομικά της προσφοράς». (περισσότερα…)

Με στόχο τη «διάρρηξη» του φαύλου οικονομικού κύκλου

Από το 2009 και ακόμη περισσότερο από το 2010, η υπερχρεωμένη ελληνική οικονομία μπήκε σε υφεσιακό φαύλο κύκλο. Η αύξηση των επιτοκίων από τις διεθνείς αγορές, ως αποτέλεσμα της παγκόσμιας κρίσης, ανάγκασε την κυβέρνηση να προσφύγει σε δανεισμό από τους ευρωπαίους εταίρους μας και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Ο δανεισμός αυτός συνοδεύτηκε με συμφωνία μείωσης των δημοσίων δαπανών, αύξησης της φορολογίας και περιορισμού των μισθών και συντάξεων και βέβαια με επώδυνες, αλλά αναγκαίες, μεταρρυθμίσεις διαρθρωτικού τύπου (ιδιωτικοποιήσεις, άνοιγμα αγορών και επαγγελμάτων, εκσυγχρονισμός στη Διοίκηση κ.λπ.), ένα πακέτο μέτρων, το γνωστό ως Μνημόνιο. (περισσότερα…)

Διοίκηση με όραμα, σχέδιο και στόχους

Η ηγεσία και η διοίκηση είναι δύο διαφορετικές αλλά αλληλοσυνδεόμενες έννοιες. Ηγετική ικανότητα χαρακτηρίζει ένα πρόσωπο, όταν είναι σε θέση να καταστρώσει ένα σχέδιο δράσης, που θα είναι το καλύτερο δυνατό με δεδομένες τις υπάρχουσες δυνατότητες, τις εγχώριες και διεθνείς συνθήκες και τις ιδεολογικές προτιμήσεις του. Ένα σχέδιο, όμως, που θα ανταποκρίνεται και θα συνθέτει τις επιθυμίες της πλειονότητας των πολιτών μιας κοινότητας ή μιας χώρας και ταυτόχρονα θα χαράσσει νέους δρόμους και θα προσφέρει ένα όραμα με κύριο και επιμέρους στόχους. (περισσότερα…)

Ο αγώνας δρόμου για την ανάπτυξη

Ο τρόπος συγκρότησης του Υπουργικού Συμβουλίου δείχνει ότι πρωταρχικός στόχος της νέας κυβέρνησης είναι η επιτάχυνση της ανάπτυξης της χώρας. Το πλήθος των ειδικών από διάφορους χώρους, που αξιοποιήθηκαν ως υφυπουργοί, εκτός από ελάχιστες περιπτώσεις, αναμένεται ότι θα αποτελέσει την εμπροσθοφυλακή στον αγώνα δρόμου που πρέπει να διανυθεί με μεγάλη ταχύτητα για την αντιμετώπιση όλων των κρίσιμων ζητημάτων της ελληνικής οικονομίας.

Επίσης, στους τομείς στους οποίους η χώρα μας έχει πλεονεκτήματα, όπως η ενέργεια, η ναυτιλία, ο τουρισμός και η αγροδιατροφική παραγωγή κ.ά., φαίνεται να αποδίδεται ιδιαίτερη σημασία καθώς στελεχώνονται με πολιτικά πρόσωπα πρώτης γραμμής. (περισσότερα…)

Η επόμενη ημέρα: Δυνατότητες και περιορισμοί

Η ελληνική οικονομία, μετά από πολλές προσπάθειες και θυσίες του ελληνικού λαού, έχει φτάσει στην επιθυμητή ισορροπία, τόσο στο δημοσιονομικό ισοζύγιο όσο και στο ισοζύγιο πληρωμών. Επίσης, τα τελευταία χρόνια σημειώθηκαν μια αναιμική μεγέθυνση του ΑΕΠ, αύξηση των εξαγωγών, καθώς και μείωση της ανεργίας.

Ομως, τα αποτελέσματα αυτά είναι εξαιρετικά εύθραυστα και προφανώς ανεπαρκή, καθώς τόσο το εξωτερικό χρέος όσο και το εσωτερικό (χρέη στο Δημόσιο, στα ασφαλιστικά ταμεία και «κόκκινα δάνεια») έχουν φθάσει σε δυσθεώρητα ύψη. Η ανεργία παραμένει σε υψηλά επίπεδα σε σχέση με τον μέσο όρο της Ε.Ε. και η μεγέθυνση του ΑΕΠ παραμένει καθηλωμένη γύρω στο 2%. Επιπλέον, το ποσοστό της φτώχειας στη χώρα μας, αν και μειώθηκε, βρίσκεται στο 18% του πληθυσμού, λόγω της υψηλής ανεργίας και των χαμηλών μισθών και συντάξεων. Συνολικά, σε σύγκριση με τον μέσο όρο της Ε.Ε. των «28», το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ελλάδας φθάνει μόλις στο 68%, ξεπερνώντας μόνο τη Ρουμανία, την Κροατία και τη Βουλγαρία. (περισσότερα…)