Ναπολέων Μαραβέγιας

Άρθρα στον τύπο

Advertisements

Η Ευρωπαϊκή Ένωση σε υπαρξιακή κρίση;

Το Ευρωπαϊκό Οικοδόμημα εξήντα χρόνια μετά τη δημιουργία του (1958-2018), αντιμετωπίζει σήμερα την πιο μεγάλη , ίσως, υπαρξιακή του κρίση. Ομαδοποιήσεις, αναχωρήσεις, αψιμαχίες και ακροδεξιές αποκλίσεις, συνθέτουν ένα εκρηκτικό μείγμα προβλημάτων που απειλεί τη συνοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Έτσι, οι χώρες του Βίσεγκραντ αντιστέκονται στην ευρωπαϊκή «συγκυριαρχία». Η «βιαστική» ενσωμάτωση των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης στην ΕΕ, χωρίς προηγουμένως να έχει υποχωρήσει η «φοβία» της πρώην Σοβιετικής κυριαρχίας, οδήγησε τις χώρες αυτές σε αντίσταση στους κανόνες της ΕΕ, με την Ουγγαρία και την Πολωνία πρωταγωνιστές στην αντι-ευρωπαϊκή πολιτική με αφορμή το μεταναστευτικό ζήτημα. (περισσότερα…)

Advertisements

Η επόμενη ημέρα χωρίς τους «βαρβάρους»;

Η φράση «και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους;» από το πασίγνωστο συμβολικό ποίημα του Κωνσταντίνου Καβάφη μπορεί να συνοψίσει το ερώτημα που βρίσκεται στη σκέψη των περισσότερων πολιτών της χώρας μας: Τώρα, μετά τα μνημόνια και την τρόικα, τι πρέπει να κάνουμε ως οργανωμένη κοινωνία; Πόσο και πώς μετά την οκτάχρονη μνημονιακή περίοδο μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματά μας και να αναζητήσουμε νέες διεξόδους χωρίς να επιστρέψουμε στις παλιές συνήθειες; Πόσο και με ποιον τρόπο ολόκληρο το πολιτικό σύστημα της χώρας θα ανταποκριθεί στις νέες συνθήκες που διαμορφώνονται στη μεταμνημονιακή εποχή; Τα περιθώρια ελευθερίας που δημιουργούνται, μικρότερα ή μεγαλύτερα, ανάλογα με τους τομείς της δημόσιας ζωής, μετά την έξοδο της Ελλάδας από την απόλυτη εποπτεία των δανειστών μας, πώς μπορούν να αξιοποιηθούν δημιουργικά;

Πολλά είναι τα ερωτήματα σε αυτή τη νέα περίοδο που ζητούν απαντήσεις, οι οποίες πρέπει να δοθούν άμεσα, αν η χώρα μας θέλει να προχωρήσει μπροστά και να συνεχίσει απρόσκοπτα την ευρωπαϊκή της πορεία.

Πρώτα από όλα πώς θα αντιμετωπίσουμε το δημογραφικό πρόβλημα που απειλεί με εξαφάνιση το ελληνικό έθνος, αν συνεχίσει ο αριθμός των θανάτων να υπερβαίνει κατά πολύ τον αριθμό των γεννήσεων; Πώς θα λύσουμε το ασφαλιστικό πρόβλημα, όταν όλο και περισσότεροι πολίτες ξεπερνούν τα εξήντα πέντε χρόνια, συνταξιοδοτούνται και χρειάζονται περισσότερη περίθαλψη, πράγμα που ανεβάζει το κόστος συνταξιοδοτικής, φαρμακευτικής και νοσοκομειακής δαπάνης, ενώ οι νέοι σε παραγωγική ηλικία είναι όλο και λιγότεροι, με αποτέλεσμα τα έσοδα από εισφορές να μην επαρκούν;

Πώς θα αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα της ανεργίας, που συνεχίζει να βρίσκεται στο περίπου 20% του ενεργού πληθυσμού, όταν όλες οι εκτιμήσεις θεωρούν ότι η οικονομία μας θα αναπτύσσεται με χαμηλούς ρυθμούς (2%-2,5%) και μάλιστα όταν είναι απαραίτητο να επενδύουμε σε τομείς έντασης κεφαλαίου και όχι έντασης εργασίας, επειδή αυτοί οι τομείς έχουν υψηλότερο τεχνολογικό περιεχόμενο και συνεπώς μπορούν να παράγουν προϊόντα διεθνώς ανταγωνιστικά;

Πώς θα αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα του τεράστιου εξωτερικού δημόσιου χρέους, όταν τα πρωτογενή πλεονάσματα του Προϋπολογισμού που απαιτούνται αφαιρούν από την οικονομία σημαντικούς πόρους, πράγμα που εμποδίζει την ανάπτυξη, καθώς μειώνεται η κατανάλωση και κυρίως η επένδυση και αποθαρρύνονται οι δημιουργικοί πολίτες, επιχειρηματίες και μισθωτοί, λόγω της υψηλής φορολογίας που τους επιβάλλεται;

Πώς θα αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα της δημόσιας διοίκησης, όταν, με τους αργούς ρυθμούς που κινείται, προκαλεί τεράστια σπατάλη πόρων από τις καθυστερήσεις στη διεκπεραίωση των διαδικασιών και στη λήψη επενδυτικών αποφάσεων; Πώς θα λύσουμε το ζήτημα των καθυστερήσεων στην εκδίκαση των υποθέσεων στη Δικαιοσύνη, όταν, εκτός από τα προβλήματα ατιμωρησίας που δημιουργεί, προκαλεί και τεράστιο κόστος από την αναβολή των πρωτοβουλιών εγχώριων και ξένων επιχειρηματιών;

Πώς θα συμφωνήσουμε σε μια εκπαιδευτική πολιτική που δεν θα αλλάζει με κάθε διαφορετικό υπουργό και κάθε διαφορετική κυβέρνηση; Μια εκπαιδευτική πολιτική με στόχο εκπαίδευση υψηλής ποιότητας και ίσες ευκαιρίες για όλους, προσανατολισμένη στην καλλιέργεια της προσωπικότητας των νέων, αλλά και στις ανάγκες της ελληνικής οικονομίας. Πώς θα φέρουμε πίσω εκατοντάδες χιλιάδες νέους υψηλής εκπαίδευσης που έφυγαν στα δύσκολα χρόνια της κρίσης και συνεχίζουν να φεύγουν, δίνοντας ταυτόχρονα προοπτική προσωπικής προκοπής και επαγγελματικής ανόδου με αξιοκρατία, αξιοπρέπεια και κοινωνική δικαιοσύνη στους νέους που παραμένουν και προσπαθούν να δημιουργήσουν στη χώρα μας;

Πώς θα εξαλείψουμε τις πελατειακές σχέσεις, τη διαφθορά, την αναξιοκρατία, την αδιαφορία για το δημόσιο συμφέρον, τις προσωπικές εξυπηρετήσεις κ.ά., που αποτελούν τους κρισιμότερους παράγοντες πολιτικής, κοινωνικής και οικονομικής καθυστέρησης της χώρας μας;

Το μέγα ερώτημα είναι με ποιο τρόπο θα γίνουν όλα αυτά, τώρα που αρχίζει η επόμενη μέρα χωρίς «βαρβάρους»; Το πρώτο βήμα είναι η συνεννόηση μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων και η σύνεση και η σωφροσύνη στις αποφάσεις της κυβέρνησης. Βεβαίως, η συνεννόηση και η συναίνεση στο πολιτικό και στο κοινωνικό πεδίο δεν σημαίνουν εξαφάνιση των αντιθέσεων που υπάρχουν στο πολιτικό και κοινωνικό σύστημα της χώρας. Σημαίνουν, όμως, ηπιότητα του πολιτικού λόγου και σύνθεση των διαφορετικών απόψεων χωρίς έπαρση και αποκλεισμούς. Επιστέγασμα είναι η εκπόνηση και η εφαρμογή ενός κατά το δυνατόν συναινετικού, συνολικού, λεπτομερούς στρατηγικού σχεδίου ανασυγκρότησης της χώρας, πέρα και πάνω από τα μνημόνια.

Real News, 7 Οκτωβρίου 2018

Δυνατότητες και περιορισμοί για την επόμενη μέρα

Κάθε τέλος αποτελεί πάντοτε μια νέα αρχή, κάθε τέρμα είναι ταυτόχρονα και αφετηρία. Ετσι, το τέλος της μνημονιακής εποχής, όσο τυπικό κι αν χαρακτηρισθεί, αποτελεί και μια καινούργια αρχή με προσδοκίες ομολογημένες ή και ανομολόγητες. Ελπίδες συχνά ενδόμυχες ότι η νέα πορεία δεν θα έχει σισύφεια μοίρα!

Από την άποψη αυτή, η έξοδος από το τρίτο μνημόνιο συνοδεύεται από την ευχή η νέα πορεία να είναι όχι μόνο καλύτερη, αλλά και εποικοδομητική, ώστε να μην επιστρέψουμε στο παρελθόν. Να μην ξαναγυρίσουμε από εκεί που ξεκινήσαμε, να θάψουμε οριστικά τις παλιές πελατειακές συνήθειες, τις κομματικές σκοπιμότητες και την αδιαφορία για το δημόσιο συμφέρον. (περισσότερα…)

Αφετηρία μιας νέας πορείας;

Η 21η Αυγούστου 2018 σε κάθε περίπτωση θα αποτελέσει ορόσημο στη σύγχρονη ελληνική ιστορία. Ορίζει το τέλος μιας επώδυνης περιόδου 8 και πλέον ετών και την αρχή μιας νέας εποχής, γεμάτης, όμως, κινδύνους αλλά και ευκαιρίες για τη χώρα μας.

Η χώρα μας, για μια σχεδόν δεκαετία, πέρασε από «καθαρτήριο» και επέζησε με πληγές δυσεπούλωτες και με ανοικτά ακόμη τα μεγάλα χρόνια διαρθρωτικά προβλήματά της στην οικονομία, στην κοινωνία και στη διακυβέρνηση σε όλα τα επίπεδά της.

Προφανώς είναι αυτά τα ακόμη άλυτα προβλήματα που δυσκόλεψαν τη χώρα μας να βγει από την ευρωπαϊκή «θερμοκοιτίδα» σε 2-3 χρόνια, όπως συνέβη με άλλες χώρες-μέλη της ευρωζώνης (Πορτογαλία, Ιρλανδία, Κύπρος). (περισσότερα…)

Για μια βιώσιμη και διεθνώς ανταγωνιστική ελληνική γεωργία

Κάθε φορά που ανοίγει ο δημόσιος διάλογος για το μέλλον της ελληνικής γεωργίας, η επιστημονική ανάλυση επικεντρώνεται στη σημασία που έχει ο συνδυασμός τριών βασικών παραγόντων για την επιτυχία οποιουδήποτε εγχειρήματος για τη βελτίωση της βιωσιμότητας και της ανταγωνιστικότητας του ελληνικού αγροτικού τομέα.
Αυτοί οι βασικοί παράγοντες είναι:
1. Η ικανότητα και η διάθεση των αγροτών να προσαρμόζονται στο συνεχώς μεταβαλλόμενο εγχώριο και διεθνές περιβάλλον.
2. Η ικανότητα και η θέληση του ελληνικού κράτους να ανταποκριθεί στις ανάγκες της ελληνικής αγροτικής παραγωγής και των Ελλήνων αγροτών.
3. Η ικανότητα και η προσαρμοστικότητα της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) να περιλαμβάνει και την ελληνική γεωργία στους ευρύτερους κάθε φορά στόχους της, που αφορούν στο σύνολο της ευρωπαϊκής γεωργίας. (περισσότερα…)

Η μεταρρύθμιση της Ε.Ε. «πνίγηκε» στη Μεσόγειο

Η πρόσφατη Σύνοδος Κορυφής της Ε.Ε. είχε προγραμματισθεί πριν από πολλούς μήνες να προχωρήσει σε συζητήσεις και αποφάσεις σχετικά με τη μεταρρύθμιση της Ε.Ε. και της Ευρωζώνης. Ομως, αν εξαιρέσει κανείς κάποιες γενικόλογες αναφορές στη μετεξέλιξη του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM) και της τραπεζικής ένωσης, η σύνοδος αφιερώθηκε στο μεταναστευτικό ζήτημα, χωρίς μάλιστα να καταλήξει σε δεσμευτικές για όλα τα κράτη-μέλη αποφάσεις. Ολες οι προτάσεις του προέδρου της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για μεγαλύτερη αλληλεγγύη και δημοκρατία, τόσο στην Ε.Ε. όσο και στην Ευρωζώνη, «πνίγηκαν», ουσιαστικά, μαζί με πολλούς δυστυχισμένους μετανάστες στα νερά της Μεσογείου. (περισσότερα…)

Να εκμεταλλευθεί η Ελλάδα τις συνέπειες του Brexit στην εκπαίδευση

«Παγωμένα» θα παραμείνουν στα πανεπιστήμια της Μεγάλης Βρετανίας τα δίδακτρα για τους φοιτητές που προέρχονται από την Ευρωπαϊκή Ενωση και για την ακαδημαϊκή χρονιά 2019-2020, παρά τις διαδικασίες του Brexit. Οι Αρχές της χώρας, σε μια προσπάθεια να αντιμετωπίσουν τις παρενέργειες της εξόδου από την ΕΕ τουλάχιστον για την «αγορά» της ανώτατης εκπαίδευσης της χώρας, έδωσαν «παράταση ζωής» στους φοιτητές που σπουδάζουν στα ανώτατα ιδρύματά της για δύο ακόμα χρόνια, χωρίς όμως κανένας να μπορεί να προβλέψει τι θα γίνει μετά.

Πάντως την περίοδο αυτή οι έλληνες φοιτητές θα πληρώνουν στα βρετανικά πανεπιστήμια όσο πληρώνουν και οι βρετανοί φοιτητές, όπως ίσχυε ως σήμερα. Ωστόσο, το ερώτημα που τίθεται είναι τι θα γίνει με το ζήτημα της ελευθερίας εγκατάστασης στη χώρα όχι μόνο για τους έλληνες φοιτητές αλλά και για τους έλληνες καθηγητές, ερευνητές, όπως και για όλους τους φοιτητές, καθηγητές, ερευνητές που προέρχονται από τις άλλες χώρες-μέλη της ΕΕ. Και αυτοί ανέρχονται σε πολλές χιλιάδες. (περισσότερα…)