Ναπολέων Μαραβέγιας

Αρχική » Uncategorized » Δυνατότητες και περιορισμοί για την επόμενη μέρα

Δυνατότητες και περιορισμοί για την επόμενη μέρα

Advertisements

Κάθε τέλος αποτελεί πάντοτε μια νέα αρχή, κάθε τέρμα είναι ταυτόχρονα και αφετηρία. Ετσι, το τέλος της μνημονιακής εποχής, όσο τυπικό κι αν χαρακτηρισθεί, αποτελεί και μια καινούργια αρχή με προσδοκίες ομολογημένες ή και ανομολόγητες. Ελπίδες συχνά ενδόμυχες ότι η νέα πορεία δεν θα έχει σισύφεια μοίρα!

Από την άποψη αυτή, η έξοδος από το τρίτο μνημόνιο συνοδεύεται από την ευχή η νέα πορεία να είναι όχι μόνο καλύτερη, αλλά και εποικοδομητική, ώστε να μην επιστρέψουμε στο παρελθόν. Να μην ξαναγυρίσουμε από εκεί που ξεκινήσαμε, να θάψουμε οριστικά τις παλιές πελατειακές συνήθειες, τις κομματικές σκοπιμότητες και την αδιαφορία για το δημόσιο συμφέρον.

Οι δυνατότητες της χώρας μας είναι πολλές, αλλά και οι περιορισμοί εξίσου σημαντικοί. Θα πρέπει, συνεπώς, να οργανώσουμε ένα εθνικό σχέδιο με προτεραιότητες σε όλους τους τομείς της δημόσιας ζωής. Από την οικονομία και τη δημόσια διοίκηση, μέχρι την υγεία και την εκπαίδευση. Προτεραιότητες σαφείς και συγκεκριμένες, σχεδιασμένες ώστε να αξιοποιούμε τις δυνατότητες και να ελαχιστοποιούμε τους περιορισμούς. Ενα εθνικό σχέδιο με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη συναίνεση σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο.

Οσο κι αν η νέα περίοδος της μεταμνημονιακής εποχής είναι ουσιαστικά προεκλογική, υπάρχει πεδίο εθνικής συνεννόησης, ώστε να τεθούν οι βάσεις σε όλους τους τομείς, πάνω στις οποίες θα κτίσει η οποιαδήποτε νέα εξουσία σε όλα τα επίπεδα. Καθώς επίκεινται εκλογές, δημοτικές, περιφερειακές, εθνικές και ευρωπαϊκές, εντός του επόμενου έτους, η ανάγκη συναινετικών προσπαθειών είναι ακόμη περισσότερο απαραίτητη. Ανεξάρτητα από την πολιτική κατεύθυνση που θα έχει οποιαδήποτε μελλοντική κυβέρνηση, υπάρχουν περιθώρια σε πολλούς τομείς. Οικονομία, δημόσια διοίκηση, εκπαίδευση, υγεία, δικαιοσύνη, εξωτερική πολιτική είναι τομείς που μπορούν να αποτελέσουν πεδία συναινετικών λύσεων των χρόνιων προβλημάτων που ταλανίζουν τη χώρα μας. Προβλημάτων που οδήγησαν στην κρίση και εμπόδισαν τη γρήγορη έξοδο της χώρας μας από αυτήν, όπως συνέβη σε άλλες χώρες που αντιμετώπισαν οικονομική κρίση.

Ειδικότερα, στο ζήτημα της οικονομίας, η χώρα μας διαθέτει άφθονους φυσικούς και ανθρώπινους πόρους, οι οποίοι χρειάζονται αξιοποίηση με συστηματικό και οργανωμένο τρόπο. Πέρα από το κλίμα, το έδαφος και το υπέδαφος, εκείνο που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι το ανθρώπινο κεφάλαιο, το οποίο η χώρα μας έχει κατορθώσει να αποκτήσει με την εκπαίδευση, παρά τα προβλήματά της. Ολα αυτά τα χρόνια της κρίσης αυτό το ανθρώπινο κεφάλαιο έχει υποστεί μια τεράστια «αφαίμαξη» με τη μετανάστευση των πιο δυναμικών και προικισμένων νέων πτυχιούχων, που αναζητούν καλύτερη τύχη στο εξωτερικό. Η δημιουργία κατάλληλων συνθηκών στην οικονομία μας, ώστε να επιστρέψουν όσο το δυνατόν περισσότεροι, αποτελεί την πιο επείγουσα προτεραιότητα. Παράλληλα, η αξιοποίηση των ευκαιριών που θα προκύψουν από την έξοδο της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ενωση, ώστε η χώρα μας να αποτελέσει έναν πόλο έλξης πανεπιστημιακών, φοιτητών, καθηγητών και ερευνητών Ελλήνων και ξένων, θα μπορούσε να σχεδιασθεί άμεσα.

Χρειάζεται, συνεπώς, μια πανεθνική προσπάθεια στην οικονομία, ώστε να εμπεδωθεί κλίμα εμπιστοσύνης στους εγχώριους και ξένους επενδυτές και να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις μιας ταχύρρυθμης οικονομικής μεγέθυνσης . Μόνο έτσι θα προκύψουν δυνατότητες απασχόλησης στους νέους ανθρώπους, που όλο και περισσότεροι δεν μπορούν να βρουν δουλειά ανάλογη με τα προσόντα τους.

Με την ταχύρρυθμη ανάπτυξη, θα ξεπερασθούν και οι περιορισμοί των υψηλών πρωτογενών δημοσιονομικών πλεονασμάτων που επιβλήθηκαν για να αντιμετωπισθεί το δημόσιο χρέος που βαρύνει τη χώρα μας. Ταυτόχρονα, θα προκύψουν δυνατότητες περιορισμού του φορολογικού βάρους μιας σχετικά μικρής μερίδας βαριά φορολογουμένων δυναμικών στρωμάτων της ελληνικής κοινωνίας και θα αντιμετωπισθεί το τεράστιο πρόβλημα του ασφαλιστικού συστήματος με τις υψηλές εισφορές και τις ελάχιστες παροχές. Παρόμοιες προσπάθειες πρέπει να γίνουν και στους άλλους τομείς που αναφέρθηκαν, δημόσια διοίκηση, δικαιοσύνη, υγεία, εκπαίδευση κ.ά.

Ωστόσο, όλες οι προσπάθειες των κυβερνώντων δεν μπορούν να αποδώσουν εάν οι συμπεριφορές των πολιτών δεν προσαρμοσθούν στη νέα εποχή. Το συλλογικό, το δημόσιο συμφέρον πρέπει να θεωρείται εξίσου σημαντικό με το ιδιωτικό. Οπως φαίνεται σε κάθε καταστροφή από πλημμύρες ή πυρκαγιές, η εξυπηρέτηση αποκλειστικά του ιδιωτικού συμφέροντος φέρνει μόνο συμφορές. Βέβαια, το ύψιστο καθήκον κάθε δημόσιας Αρχής είναι να επιδιώκει και να επιβάλλει το δημόσιο συμφέρον. Ισως, όμως, εδώ βρίσκεται και η ρίζα της παθογένειας της ελληνικής κοινωνίας, δηλαδή στην οριοθέτηση μεταξύ ιδιωτικού και δημοσίου συμφέροντος. Αλλά αυτό είναι ένα ευρύτερο ζήτημα, που θα πρέπει να τεθεί από όλους τους Ελληνες πολίτες, κυβερνώντες και κυβερνωμένους.

Real news, 2/08/2018

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: